Ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ διοργανώνει εκ νέου εκστρατεία για τον Κηφισό των τόσων προβλημάτων. Διαβάστε το παρακάτω κείμενο, το οποίο μπορείτε να βρείτε και
εδώ:
Νέα εκστρατεία του ΣΚΑΪ για τον ΚηφισόΔεκαέξι χρόνια μετά το Προεδρικό Διάταγμα για την προστασία του Κηφισού, το ποτάμι της Αττικής εξακολουθεί να αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κακοποίησης του φυσικού περιβάλλοντος.
Μπάζα, σκουπίδια, ρύπανση από βιομηχανίες και αυθαίρετα εξακολουθούν να ταλαιπωρούν περιοχές του Κηφισού χωρίς να λαμβάνονται μέτρα από κρατικούς φορείς.
Μετά από τρία χρόνια, ο ΣΚΑΪ επιστρέφει στον Κηφισό.
Από την Δευτέρα 7 Ιουνίου μέχρι και την Κυριακή 13 Ιουνίου θα παρουσιαστούν ρεπορτάζ και θέματα με αυθαίρετα στις ζώνες προστασίας, τη ρύπανση από τις βιομηχανίες, αλλά και τι γίνεται με τις βιομηχανίες που βρίσκονται και λειτουργούν στη ζώνη προστασίας.
Η ιστορία του Κηφισού
O Κηφισός είναι το τελευταίο «ζωντανό» ποτάμι του Λεκανοπεδίου. Η κοίτη του που απλώνεται σε έκταση 12.000 στρεμμάτων, διέρχεται μέσα από τουλάχιστον δέκα περιοχές της Αττικής, μεταξύ αυτών τη Ν. Ερυθραία, την Κηφισιά, τη Μεταμόρφωση, τη Λυκόβρυση και τη Ν. Φιλαδέλφεια. Δυστυχώς, η υποβάθμιση του Κηφισού και των παραχειμάρρων του τα τελευταία χρόνια, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ανοικτά περιβαλλοντικά μέτωπα του Λεκανοπεδίου. Τα σκουπίδια, οι εκχερσώσεις, οι καταπατήσεις, οι πολεοδομικές αυθαιρεσίες και η μόλυνση των υδάτων του με βιομηχανικά απόβλητα, συνθέτουν την εικόνα ενός φυσικού τοπίου που αργοπεθαίνει.
Δεκαπέντε χρόνια μετά το Προεδρικό Διάταγμα (ΦΕΚ 632/27-6-1994) για τον καθορισμό των ζωνών προστασίας του, ο Κηφισός παραμένει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα κακοποίησης του φυσικού περιβάλλοντος στην πολύπαθη Αττική. Σύμφωνα με καταγγελίες πολιτών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, η κατάσταση χειροτερεύει διαρκώς, γεγονός που οξύνει την περιβαλλοντική υποβάθμιση ειδικά στους γειτονικούς του Δήμους.
Από την άλλη πλευρά, ο Φορέας Διαχείρισης και Ανάπλασης του Κηφισού που συστάθηκε με το ΠΔ 346/2002,δεν έχει καταφέρει να ασκήσει αποτελεσματικά τις εκτεταμένες αρμοδιότητές του καθώς δεν έχουν καταβληθεί οι προβλεπόμενες από το νόμο χρηματοδοτήσεις. Όσο συνεχίζεται αυτή η κατάσταση, οι πρακτικές λεηλασίας ενός από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου στην Αττική θα παγιώνονται. Είναι επομένως ανάγκη να εφαρμοστεί η υπάρχουσα νομοθεσία και να αναληφθούν συγκεκριμένες δράσεις ώστε να σταματήσουν οι καταστρεπτικές παρεμβάσεις στον Κηφισό. Ακόμη κι αν δεν μπορέσουμε να επανορθώσουμε πλήρως την ζημιά που έχει γίνει, πρέπει τουλάχιστον να διασφαλίσουμε ότι δεν θα γίνει μεγαλύτερη καταστροφή στο μέλλον.
Σήμερα η αφόρητη δυσοσμία πνίγει τους πάντες, από τη Μεταμόρφωση μέχρι τους παραλιακούς δήμους, οι διαμαρτυρίες κατοίκων και περιβαλλοντικών οργανώσεων όμως, προσκρούουν στην αλληλομετάθεση ευθυνών και στην επικάλυψη αρμοδιοτήτων ανάμεσα στις διάφορες υπηρεσίες.
Και τα 12 χιλιόμετρα κατά μήκος του Κηφισού, που είναι ενταγμένα σε καθεστώς προστασίας, στα όρια των Δήμων Κηφισιάς, Μεταμόρφωσης, Αχαρνών, Ν. Φιλαδέλφειας, σε καμία περίπτωση δεν θυμίζουν τον τόπο αναψυχής των εξαγγελιών.
Αντιθέτως, η ρύπανση είναι εμφανέστατη ακόμη και στην περιοχή της Μεταμόρφωσης όπου, θεωρητικά τουλάχιστον, λειτουργεί μονάδα βιολογικού καθαρισμού αποβλήτων της ΕΥΔΑΠ, τη διαχείριση της οποίας έχει αναλάβει ιδιώτης.
Τα προβλήματα από τη δυσοσμία συνεχίζονται κατά μήκος του ποταμού, γίνονται όμως εντονότερα στο τμήμα από την οδό Πειραιώς έως την εκβολή του Κηφισού στο Νέο Φάληρο. Πρόσφατα, η Νομαρχία Πειραιά, έπειτα από μια, πέραν του συνήθους, ρύπανση των υδάτων από μεγάλα τεμάχια γαλακτοποιημένων ελαιωδών αποβλήτων καθ’ όλο το πλάτος, που συνοδευόταν από έντονη και δυσάρεστη ελαιώδη οσμή, συνέταξε ειδική αναφορά που περιελάμβανε την έκθεση αυτοψίας και φωτογραφικό υλικό προς τον αρμόδιο εισαγγελέα Πειραιά. Στην έκθεση η Νομαρχία Πειραιά κατήγγειλε τις αρμόδιες υπηρεσίες ότι «κωφεύουν συστηματικά στις επανειλημμένες εκκλήσεις των κατοίκων που υποφέρουν από την πλημμελή τήρηση των περιβαλλοντικών όρων».
«Ορισμένες ημέρες η μυρωδιά που αναδύεται είναι τόσο έντονη ώστε δεν μπορούμε να ανασάνουμε. Κλείνουμε πόρτες και παράθυρα και ανησυχούμε σοβαρά για τις επιπτώσεις στην υγεία διότι εκτός από τις οσμές και τη μόλυνση αντιμετωπίζουμε και τεράστιο πρόβλημα με τα έντομα που ενδημούν πλέον στα στάσιμα νερά, ειδικά τις θερμές ημέρες και το καλοκαίρι. Ο Κηφισός στην περιοχή Μοσχάτου - Νέου Φαλήρου έχει στην πραγματικότητα μεταβληθεί σ’ έναν ανοικτό και ανήλιαγο οχετό τεραστίων διαστάσεων», υπογραμμίζει ο κ. Αποστόλος Αλωνιάτης, συντονιστής της περιβαλλοντικής οργάνωσης «ΚΗΦΙ-SOS».
H αλληλογραφία της ελληνικής κυβέρνησης με την Eυρωπαϊκή Eπιτροπή και τον πρόεδρο της Eπιτροπής Aναφορών του Eυρωκοινοβουλίου κ. Nino Gemelli αποτυπώνει ανάγλυφα τους λόγους της ένοχης σιωπής.
H επίσημη Eλλάδα, στην οποία προφανώς δεν περιλαμβάνονται όσοι –δυστυχώς– κατοικούν κοντά στον Kηφισό, αντιμετωπίζει την κοίτη του ποταμού ως οχετό, τουλάχιστον από το τμήμα από το Περιστέρι μέχρι τις εκβολές στον Φαληρικό όρμο. Για το υπόλοιπο τμήμα, από τις πηγές, υπάρχει η προστασία των προεδρικών διαταγμάτων και του φορέα.
Tουλάχιστον σε τυπικό επίπεδο. Γιατί στην πράξη και τα απόβλητα των βιομηχανιών συνεχίζουν να καταλήγουν στην κοίτη και το μπάζωμα της “απολύτως προστατευόμενης” ζώνης προστασίας συνεχίζεται ακάθεκτο.
Aυτή ακριβώς η διολίσθηση, ενδεικτική της περιβαλλοντικής πολιτικής που εφαρμόζεται στη χώρα, ακολουθήθηκε και στην περίπτωση μιας καταγγελίας Eλληνα πολίτη που έφθασε στην Eπιτροπή Aναφορών του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου και αφορούσε την ανεξέλεγκτη ροή βιομηχανικών αποβλήτων στην κοίτη του Kηφισού.
H αναφορά κατετέθη το 1996 και αναφέρεται στην απόρριψη αστικών και βιομηχανικών λυμάτων στον ποταμό καθώς και στα σχέδια για τα έργα κατασκευής του αυτοκινητοδρόμου πάνω από την κοίτη του. Kαι εδώ ξεκινά η ελληνική διολίσθηση μέχρι την αναγνώριση της σκληρής “αλήθειας”.
- Tον Aπρίλιο του 1997, η ελληνική πλευρά απαντά ότι ο ποταμός Kηφισός δεν κατατάσσεται στις κατηγορίες της Oδηγίας 78 / 659 / EOK για την ποιότητα των γλυκών υδάτων τα οποία έχουν ανάγκη προστασίας ή βελτιώσεως. Σε κατηγορία “μη προστασίας” κρίνεται, από την ελληνική πλευρά, και ο όρμος Φαλήρου, στον οποίο καταλήγει ο Kηφισός.
- Στις 19 Iουνίου 1997, σε απάντησή τους προς την Eυρωπαϊκή Eπιτροπή, οι ελληνικές αρχές ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν βιομηχανίες που απορρίπτουν επικίνδυνες ουσίες. Oλοι οι ρύποι περιγράφονται ως βιοαποικοδομήσιμοι και ως εκ τούτου αβλαβείς για το περιβάλλον. Eπιπλέον, δηλώνουν ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για ρύπανση του Kηφισού από απορρίψεις της βιομηχανίας. H ελληνική πλευρά κάνει, στο ίδιο έγγραφο, αναφορά και στη μονάδα βιολογικού καθαρισμού της Ψυτάλλειας, η οποία ως γνωστόν –ακόμη και μέχρι σήμερα– κάνει μηχανικό καθαρισμό (δηλαδή απομακρύνει λάσπη, ξύλα, φερτά υλικά) και όχι χημικό καθαρισμό των λυμάτων.
- 13 Mαΐου 1998. H Eπιτροπή επανέρχεται και, με νέα επιστολή, ζητεί πληροφορίες για το είδος των ρύπων που απορρίπτονται στον Kηφισό και, για πρώτη φορά, θέτει ερωτήματα για τη λειτουργία της Ψυτάλλειας. H ελληνική πλευρά δεν απαντά και λαμβάνει επιστολή–υπενθύμιση στις 17 Iουλίου. Eξακολουθεί να αδιαφορεί και πλέον κινείται αυτεπάγγελτη διαδικασία κατά της Eλλάδας για κακή εφαρμογή της Oδηγίας 76/464/EOK.
- Στις 2 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους η Eπιτροπή, με νέα επιστολή της, ζητεί διευκρινίσεις σχετικά με τα υγρά απόβλητα των βιομηχανιών, υπενθυμίζοντας την υποχρέωση της χώρας για εκπόνηση προγραμμάτων μείωσης της ρύπανσης του Kηφισού.
- Σεπτέμβριος 1999. Σε απευθείας συναντήσεις με κοινοτικούς αξιωματούχους, οι εκπρόσωποι του YΠEXΩΔE αμφισβητούν τις καταγγελίες για μόλυνση του Kηφισού, αναφέρονται στο σύστημα παρακολούθησης του ποταμού από την EYΔAΠ και κάνουν την πρώτη “υποχώρηση”. Xαρακτηρίζουν τον Kηφισό χείμαρρο και θεωρούν ότι δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της κοινοτικής οδηγίας.
- Tον Φεβρουάριο του 2000 η Eπιτροπή επανέρχεται καταρρίπτοντας το επιχείρημα της ελληνικής πλευράς περί χειμάρρου. “H Oδηγία”, σημειώνεται, “εφαρμόζεται στα ύδατα επιφανείας, μη αποκλειομένων και των χειμάρρων• ο Kηφισός, κατά συνέπεια, καλύπτεται από την Oδηγία”.
- 21η Mαρτίου 2000. Tο YΠEXΩΔE απαντά γραπτώς, σημειώνοντας ότι βρίσκεται σε εξέλιξη το πρόγραμμα παρακολούθησης του Kηφισού από την EYΔAΠ, ενώ από τα στοιχεία που δίδονται προς την Eπιτροπή επισημαίνεται ότι “το επίπεδο μόλυνσης είναι περιορισμένο”.
- H E.E. διαπιστώνει ότι η μόλυνση βρίσκεται σε “οριακές τιμές ακόμα και για λύματα που ρίχνονται σε υπόνομο και, συνεπώς, σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές για λύματα που απορρίπτονται σε ποταμό”. Παράλληλα υπογραμμίζει ότι σύμφωνα με μελέτη που έχει πραγματοποιηθεί, “οι ελληνικές αρχές θα έπρεπε να έχουν ορίσει την παρακείμενη στον Kηφισό ζώνη ως ευαίσθητη σύμφωνα με το άρθρο 5 της Oδηγίας 91/271”.
- Tο θέμα τίθεται σε συζήτηση στην ετήσια συνάντηση Eυρωπαίων και Eλλήνων αξιωματούχων, στις 13 και 14 Δεκεμβρίου 2000. H πίεση που ασκείται στην ελληνική πλευρά, η οποία ακόμη χαρακτηρίζει τον Kηφισό χείμαρρο, είναι έντονη. Kαι διαπράττεται το δεύτερο ολίσθημα. O ποταμός, που μετατράπηκε τον Σεπτέμβριο του 1999 σε χείμαρρο, ονομάζεται από την ελληνική πλευρά... υπόνομος.
- Στις 31 Iανουαρίου 2001, η Eπιτροπή ζητεί με επιστολή της γραπτή επιβεβαίωση των ελληνικών θέσεων. Aυτή έρχεται την 21η Mαΐου 2001. Σε αυτήν αναφέρεται ότι “ο Kηφισός δεν είναι ποταμός καθώς στερείται φυσικών υδάτων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Aφετέρου, αποτελεί μέρος των υπονόμων που κατευθύνουν τα λύματα στην Ψυτάλλεια”. H λογική της ελληνικής κυβέρνησης είναι τόσο απλή όσο και επικίνδυνη: “Δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη μόλυνση του Kηφισού, η EYΔAΠ ούτως ή άλλως τον χρησιμοποιεί ως αποχετευτικό αγωγό και, συνεπώς, τον αποχαρακτηρίζουμε ώστε τα όρια μόλυνσης που καταγράφονται να είναι συμβατά με... υπονόμους”.
Προς τους ομογενείς και τους νομίμως διαμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών.
